Prolog

- Mamo! Weź tatę! - krzyknęła moja córeczka, próbując tłumić śmiech. Wzięłam mała Elizę na rączki i poszłam zobaczyć co Mario robi Louis. Gdy znalazłam się w pokoju mojej starszej córki, zaczęłam się śmiać. Co zobaczyłam? Mario łaskoczącego zawzięcie naszą córką.
- Ehh, Mario... - odjęło mi mowę. Ożeniłam się z dzieckiem, mam dzieci z dzieckiem, kocham dziecko...
- Tak Kochanie? - zapytał i zostawił w spokoju naszą kruszynkę. Podszedł do mnie i pocałował mnie, na co Louisa zrobiła zniesmaczoną minę.
- Śniadanko gotowe. - powiedziałam i oddałam Elizkę w ręce Mario. Poszliśmy do naszej jadalni i zaczęliśmy jeść poranny posiłek.
- Mamuś, a wczoraj byliśmy z panią Ann na lodach. - powiedziała moja córka i radośnie klasnęła w dłonie.
- Ta wasza pani was rozpieszcza. - pogłaskałam małą po głowie.
- Cathy, bo wiesz zaprosiłem dzisiaj do nas na kolację Wojtka. Nie złościsz się? - zapytał Mario i włożył brudne naczynia do zmywarki.
- Ależ nie! Zrobię coś dobrego i miło spędzimy czas. Musicie się trochę wyluzować przed tym meczem z Manchesterem City. - odpowiedziałam i dałam mu buziaczka w policzek. Louisa poszła się ubrać, a ja przebrałam Elizkę w jej ulubioną sukienkę. Gdy skończyłam zeszłam na pierwsze piętro. Mario ubierał Louis kurtkę.
- Gdzie idziecie? - zapytałam i uśmiechnęłam się.
- Na stadion. Pogramy trochę. - odpowiedział i założył buty.
- Tak Mamusiu. Będzie suuuper! Tata powiedział, że zabierze nas jutro na mecz! - powiedziała podekscytowana Lou.
- Oczywiście, że pójdziemy kibicować tacie. Co nie Eliziu? - zwróciłam się do mojej młodszej córki.
- Tiak. - powiedziała niewyraźnie.
- To my już lecimy! - powiedział Mario, a po chwili już go nie było wraz z Lou. Zostałam sama z Elizą. Rozłożyłam koc na podłodze w salonie. Mała usidła wygodnie na nim, a ja dałam jej zabawki.
- Księżniczko ty będziesz się ładnie bawić, a ja zrobię obiad. Ok?
- Tiak mama! - powiedziała wesoła i wzięła do ręki jej ulubionego misia. Poszłam do kuchni i zaczęłam pichcić obiad, co chwilę spoglądając z miłością na El. Gdy skończyłam gotować lazanie, poszłam do Elizki i zaczęłam się z nią bawić. Po kilu minutach zabawy, usłyszałam dzwonek do drzwi. Poszłyśmy otworzyć. To był listonosz.
- Witam panią Götze! Mam dla pani klika rachunków, reklam i jeden list z Niemiec. - powiedział listonosz i wręczył mi je.
- Dziękuje bardzo panie Jon`ie. - odpowiedziałam i posłałam mu serdeczny uśmiech. Znowu usadowiłam małą El na kocu i wzięłam do ręki listy. Rachunek za prąd, wodę i tak dalej. Denerwujące mnie reklamy i list z mojego ojczystego kraju. Przeczytałam od kogo jest, a był on od...
_________________________________________________________________________________
_________________________________________________________________________________
Napisałam!!! Taki trochę nie prologowaty ten prolog, ale to mój blog i ja taki chcę (tupnięcie nóżką)
No dobra, dość moich humorów. Jak się podobał pierwszy wpis? Mogę Wam zdradzić tylko tyle, że mam niecne plany, co do tego listu o.o